ప్రధమం
శశివదనా స్తబకము
శ్లో॥ హరిలలనే మే పథి తిమిరాణి |
హర దరహాస ద్యుతిభి రిమాని ॥
ఓ ఇంద్రాణీ ! నా మార్గమందున్న యీ చీకట్లను నీ మందహాస కాంతులచే తొలగింపుము.
శ్లో॥ అగతి మవీర్యా మపగత ధైర్యాం ।
అవతు శచీమే జనిభువ మార్యాం ॥
గతి చెడి, వీర్యము గోల్పోయి, అధైర్యము జెందిన నా పవిత్ర జన్మభూమిని శచీదేవి రక్షించుగాక.
శ్లో॥ శ్రుణు కరుణావ త్యలఘుమఖ ర్వే ।
స్తవ మహమార్య స్తవ శచి కుర్వే ॥
ఓ శచీ ! ఆర్యుడనగు నేను శ్రేష్ఠమైన నీ స్తవము జేయు చుంటిని, వినుము.
శ్లో॥ త్రిజగ దతీతో విలసతి నిత్యః |
అణు రణుతో, యో భగవతి సత్యః ॥
ఓ భగవతీ ! సత్యస్వరూపుడైన యెవడణువుకంటె నణువగుచుండెనో, త్రిజగదతీతుడగు నాతడు నిత్యము ప్రకాశించు చుండెను.
శ్లో॥ త్వ మఖిల కార్యే స్వయి ధృత శక్తిః |
ఉరుగతి రస్య ప్రభుతమ శక్తిః ॥
ఓ దేవీ ! సర్వ కార్యములందు ధరించబడు శక్తి గలిగి, త్వరిత గలదానవై నీవీ ప్రభునకు మిగుల సమర్థమైన శక్తివి.
శ్లో॥ విదురిమ మేకే జగతి మహేంద్రం |
జగురయి కేచి జ్జనని మహేశం ॥
ఓ తల్లీ ! జగత్తునందు కొందఱో పురుషుని మహేంద్రుడని తెలియుచున్నారు, మఱికొందఱు మహేశ్వరుడని గానము చేయుచున్నారు.
శ్లో॥ అవగత వేదో వదతి మహేంద్రం |
పరిచిత తంత్రోభణతి మహేశం ॥
వేద విదులు మహేంద్రుడందురు, తంత్రశాస్త్ర పరిచితులు..............
