రేపల్లెలో రాధ

కొండమీద నుండి చూస్తే వరదరాజపురం పేర్చిన బొమ్మల కొలువులా వుంది. లక్కపిడతల్లాంటి ఇళ్ళూ, ఈ ఊరి సంగతులు ఇంకో ఊరికి మోసుకుపోవాలన్నట్లు గబగబా పారుతున్న ఏరూ! ఊరి మధ్యలో సీతమ్మ మనసులా చల్లని నీడనిచ్చే రావిచెట్టూ, కాస్తంత వెనకగా కొండంత అండగా కోదండరాముడి గుడీ, అరివేణికుండలా మెట్టు మెట్టుకీ బొట్లు పెట్టి అలంకరించుకున్న కోనేరూ, దాంట్లో రాత్రివేళ విచ్చుకునే కన్నెపిల్లల కలల్లాంటి కలువలూ! గుడిముందు హనుమంతుడు తోకచుట్టి నిలబడినట్లుగా ఎత్తయిన ధ్వజస్తంభం!

ఊళ్ళో గాలి కబుర్లన్నీ మోసుకొస్తున్న రావి ఆకుల గలగలల నేపథ్యంలో వెర్రి గొల్లడొకడు తనకు తెలియని రాగంలో అద్భుతమైన పదం ఏదో పాడుతూ గొడ్లు తోలుతున్నాడు. వాటి గిట్టలనుండి లేచిన ధూళితో బుగ్గలు ఎర్రబడగా సూర్యుడు తాటిచెట్ల చాటున దాక్కుంటున్నాడు.

వేసవి గాడ్పులో వెదురుపొదల వేడి నిట్టూర్పులు మధ్యమావతిగా మారి తాపాన్ని ఉపశమింపచేయ చూస్తున్నాయి.

శ్రుతికి తగ్గ లయని జతచేస్తూ 'ఛుక్ ... ఛుక్' మంటూ వంతెన మీదుగా ఎక్కడికో పోతోంది రైలు!

పిల్లా, పెద్దా అందరూ చేస్తున్న పనులు ఆపేసి అరచెయ్యి నుదుటికి చేర్చి ఆసక్తిగా రైలు మలుపు తిరిగిపోయేదాకా చూశారు.......................