చందమామ కథలు - 3

ఆత్మ సమర్పణ

బూర్లె నాగేశ్వరరావు

ఒకప్పుడు కాంభోజదేశాన్ని 'ఇంద్ర పాలుడు' అను రాజు పాలించేవాడు. ఇంద్రపాలుడు గొప్ప పరిపాలనా దక్షుడేకాదు కళా పోషకుడు కూడ. నిత్యం సభలో ఎన్నోరకాల ప్రదర్శనలు జరుగుతుండేవి. అందులో ప్రజ్ఞావంతులైన యువతుల నృత్య ప్రదర్శనలు తప్పనిసరిగా జరిగేవి. ఇంద్రపాలుడు సౌందర్యాన్ని ఆస్వాదించేవాడు. ఎక్కడి నుంచో గొప్ప గొప్ప సౌందర్యవంతులైన నృత్యకారిణులు వచ్చి తమ నాట్య కౌశలాన్ని ప్రదర్శించి విలువైన కానుకలు తీసుకుని వెళ్తుండేవారు. ఇంద్రపాలుడి సభ ఇంద్రుడి సభను మరిపించేలా ఉండేది. అతడు మంచి పరాక్రమవంతుడే కాదు, మంచి తేజస్సు, రాజఠీవి కలవాడు, సౌందర్యోపాసకుడు. కానీ! అందరికీ ఉన్నట్టే ఇంద్రపాలుడికి కూడా కొన్ని బలహీనతలున్నాయి. సభలో నృత్యం చేయడానికి వచ్చిన కొందరు నృత్యకారుణిలను చూసి మోహితుడయ్యేవాడు... అలా రాను రాను ఇంద్ర పాలుడు స్త్రీ లోలుడుగా మారిపోయాడు. పరిపాలన కుంటుపడింది, ఖజానా ఖాళీ అయింది, రాబడి లేదు, ప్రజలలో రాజుపై వ్యతిరేకత చోటుచేసుకుంది. ఈ పరిస్థితి దుష్ట మంత్రి అయిన 'కాలకేయుడికి 'మంచి అవకాశంగా మారింది. ప్రతిరోజు రాజును అలాగే మత్తులోనే ఉండేలా చేస్తూ కింది సిబ్బంది, దండనాయకుడు, సేనాపతి, ఇంకా రాజ ప్రతినిధులు అందరిని తనవైపు తిప్పుకోసాగాడు. తను రాజ్య సింహాసనాన్ని అధిష్టించాలంటే, ముందుగా రాజును హతమార్చాలి! అందుకోసం ఒక దుష్ట పథకాన్ని రచించాడు. రాజు స్త్రీ లోలుడు గనుక అందుకు ఒక స్త్రీనే ఆయుధంగా ప్రయోగించాలనుకొన్నాడు. అందుకోసం ఒక అందమైననృత్యకారిణిని తెచ్చి ఎరగా వేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు................................