మున్నుడి

నా వృత్తి వైద్యం, అందు లోనూ మానసిక వైద్య నిపుణత. 10-దో తరగతి వరకూ చదివిన తెలుగు తప్ప మరే రకంగానూ నాకు తెలుగు చదివే అక్కడ పడలేదు. వైద్య వృత్తి లోకి ఒచ్చాక, తెలుగులో వైద్య సంగతుల మీద వ్యాసాలు, పుస్తకాలు రాయటం నా ఆదట(passion). నా వ్యాసాలు, పుస్తకాలు వీలయినంత సులువుగా, సరళంగా రాసేందుకు వాడుక తెలుగు మాటల కోసం వెతికే వాడిని. సరయిన మాటలు దొరకనప్పుడు, మనమే మాటలను పుట్టించలేమా అనే తలంపు ఒచ్చింది.

మాటలు పుట్టించటంలో ఉన్న కిటుకులను తెలుసు కోటానికి తెలుగు వ్యాకరణం జోలికి పోయాను. అది చదువుతుంటే తేలికగా ఒంటబట్టటం లేదు. ఇందుకు వంక ఏమిటి అని చూసుకుంటే, తెలుగు వ్యాకరణాన్ని సంస్క్రుతంలో రాసి, ఆ మూస లోనే కొంత తెలుగును కలిపి ఇదే తెలుగు వ్యాకరణం అన్నట్టు అనిపించింది. ఎన్ని వ్యాకరణ పుస్తకాలు చదివినా ఒక దానికీ, మరో దానికి తేడా ఏమీ లేదు. ఉదాహరణల తోపాటు మక్కికి మక్కీగా అన్నీ ఒకటే మూసలో ఉన్నాయి. అంటే సంస్క్రుతము తెలియకుండా తెలుగు వ్యాకరణాన్ని తెలుగులో చదవటానికీ, తెలుసు కోటానికి వీలులేదు. మచ్చుకు 'విశేషణఉత్తరపద కర్మధారయసమాసం'. మాటల నడుమ సందు కూడా లేకుండ ఉన్న ఈ సంస్క్రుత సమాసాన్ని చదివి ఒంట పట్టించు కోవాలి అంటే, మనకు ముందుగా సంస్క్రుతము ఒచ్చి ఉండాలి.

ఇంకా లోతుకు పోయే కొద్ది తెలిసొచ్చింది ఏమిటంటే, తెలుగు పేరుతో ఉండేది. అంతా సంస్క్రుతమే అని. తెలుగులో ఉండేది అంతా తెలుగు అనుకొనే పొరపాటు ఎఱుకలో నాతో పాటు బోలెడు మంది ఉన్నారని. ఈ రోజుకీ నూటికి 99 పాళ్ళు తెలుగులకు తెలుగుకీ, సంస్క్రుతానికి తేడా తెలియని మట్టులో ఉన్నారు అని. అప్పుడు అనిపించింది. తెలుగు వారికి తెల్లము అయ్యేలా వ్యాకరణము ఉంటే బాగుంణ్ణు అని. వాటి కోసము వెతికాను. ఇంతకు మునుపు మన పెద్దలు ఎవరు అయినా అచ్చ తెలుగు మీద పని చేసి ఉంటారేమో అని వెతికాను. ఇటీవల సన్నారెడ్డి వెంకట రమేశు రాసిన తెలుగు నుడికట్టు' అనే ఓ చిఱుపొత్తం మట్టుకే దొరికింది. అయితే దానికీ చాలా మేరలు ఉన్నాయి. అది నిండుగా రాసి లేదు......................