ఎండాకాలపు మధ్యాహ్నాల్లోకి..

ఒక ఎండాకాలపు మధ్యాహ్నం నేనొక నాలుగేళ్ళుగా కంటున్న కల. మొదట్లో నేనీ కథను అర్థం చేసుకోవడానికే ఏడాది పైన పట్టింది. కొన్నాళ్ళు ఊరికనే ఏమీ రాయకుండా అలా కూర్చొని ఆలోచించేవాడ్ని. అలా ఆలోచించీ ఆలోచించీ ఒకానొక దశలో నేను రాయలేనేమో అని కూడా అనుకున్నా.

ఇంత క్షోభ పడ్డ తర్వాత ఇప్పుడీ పుస్తకం రాయడం అయిపోయిందంటే ఇంతకాలం నేను మోసిన బరువేదో దించుకున్నట్టే. ఆ బరువు దిగిపోతే మనసు తేలికపడాలి గానీ, నా నుంచి ఏదో దూరమవుతున్నట్టు అనిపించి బాధగానూ ఉంది. ప్రూఫ్ దిద్దడానికి చదువుతున్నప్పుడు ఈ కథంతా అన్ని పాత్రల్లో నేను ముక్కలు ముక్కలుగా ఉన్నాననిపించింది. బహుశా అందుకూ బాధపడుతున్నానేమో తెలీదు.

మనల్ని గతంలోనే ఉంచే ఎండాకాలపు మధ్యాహ్నాల నిశ్శబ్దాన్నీ.................................