తొలిమాట

ఆ మధ్య రాజవొమ్మంగి వెళ్ళినప్పుడు అక్కడ పుస్తకాల్లో నా పాత డైరీ ఒకటి దొరికింది. 1986 లో రాసింది. రాజమండ్రి డైరీ. ఆ డైరీ గాంధీ డైరీ. సాహితీవేదికలో మేము తమ్ముడు అని పిలుచుకునే యెల్లేపెద్ది హనుమంతరావు నాకు కానుకగా ఇచ్చాడు.

ఆ డైరీలో మొదటిపేజీల్లో Importance of Diary అని గాంధీరాసిన చిన్న రైట్ అప్ ఉంది. అందులో ఈ వాక్యాలు అప్పుడు నేను అండర్ లైన్ చేసుకున్నట్టుగా కనిపిస్తున్నాయి:

Once we regularly start writing, we ourselves will know what to write and how. Control in the form of diary helps in self- purification.

కాని ఆ డైరీ అన్ని నెలలూ రాసింది లేదు. కొన్ని నెలల్లో, కొన్ని రోజులు మటుకే రాసుకున్నాను. ఇప్పుడు ఆ పేజీలు మళ్ళా ఆసక్తిగా చదివాను. అప్పుడు నా ఆలోచనలు ఎలా ఉండేవో గుర్తుతెచ్చుకుందామని చదివాను.

అప్పుడు నాకు 23 ఏళ్ళ వయస్సు. ఆ ఏడాదే నా మొదటి కవితా సంపుటి 'నిర్వికల్పసంగీతం' తీసుకొచ్చేను. ఆ ఏడాదే గ్రూపు-1 పాసయి ఇంటర్వ్యూకి వెళ్ళాను. ఆ మరుసటి ఏడాదే గిరిజన సంక్షేమ శాఖలో ఉద్యోగం వచ్చి రాజమండ్రి వదిలిపెట్టేసాను.

ఆ డైరీలో అన్నిటికన్నా నాకు ఎక్కువ ఆసక్తిగా తోచింది, ఆ మనుషులూ, ఆ బృందజీవితం. రాజమండ్రిలో, కాకినాడలో, రాజవొమ్మంగిలో మూడు ప్రపంచాలు. ఆ మూడు ప్రపంచాల మధ్యా తిరుగుతూ, కొంతసేపు ఉత్సాహంగా, కొంతసేపు నిరుత్సాహంగా, కాని ఏదో చెప్పలేని దిగులుతో.................................