రచయిత మాట

లోపలి గెలుపు

కథను రాసే కథకుడు కథ రాసే సమయంలో కథను తప్ప పాఠకులను గుర్తు పెట్టుకోడు. పాఠకులను గుర్తు పెట్టుకుని రాసే కథకులు ఉంటారు. అట్టి వారు వేరు.

కథ రాయడానికి కారణం రచయిత ఆ కథను రాయకుండా ఉండలేకపోవడం. ఒకోసారి కథ అతడిని ఎంచుకోవచ్చు. మరోసారి కథను అతడు ఎంచుకోవచ్చు. ఇవి రెండూ మట్టీ విత్తూ కలిసినంత సహజంగా జరిగితే కథ అంతే సహజంగా జీవం పోసుకుంటుంది. అయితే ప్రయత్న పూర్వకంగా అంటుకట్టి పుష్టికరమైన మొక్కను పుట్టించగలడమూ ఆమోదయోగ్యమే. అట్లా కూడా కథలు పుడతాయి.

కథ రాసిన కథకుడు కథకు తిలోదకాలు వదులుతాడన్నది ఉత్తమాట. అది పాఠకుల వైపు ఎలా దోగాడుతూ వెళుతుంది, ఎలా అడుగులేస్తూ చేరుతుంది, ఎలా వారి భుజాలను రాసుకుంటూ నిలబడుతుంది... ఒక కన్నేసి చూస్తూనే ఉంటాడు.

కథ వచ్చాక కథకు పాఠకలోకం స్పందన- రాసుకుంటూ వెళ్లే రచయితకు రాను రాను అలవాటుగా మారుతుంది. కాస్త హెచ్చుతగ్గులతో అది అతని..............................................