ప్రేమ

చెజారే జావర్ణినీ

ప్రేమ ఇచ్చే ఆనందం తాత్కాలికం. కాని భగ్నప్రేమ ఇచ్చే దుఃఖం జీవితకాలం.

అనాదిగా సంస్కృతి, మతం, పురాణ కథలు, చరిత్ర గల నగరమే కాక, ప్రేమ కూడా ప్రధానంగా కలిగిన నగరం రోమ్. ఆ నగరంలోని మాంటె వెర్డే అనే చోట గల ఐదంతస్తుల అపార్ట్మెంట్ భవంతి. అందులో మూడో అంతస్తులోని ఓ స్టుడియోలో ఇరవై ఎనిమిది ఏళ్ళ మేరీ మంచం మీద తెరచి ఉన్న పెట్టెలో తన బట్టలని సర్దుకుంది. వదిలేసిన వాటిని ఓసారి చూసింది. తన కూతురు కేథీ కోసం కొన్న బొమ్మ కనపడటంతో దాన్ని పైన ఉంచి మరోసారి తను వదిలేసే వస్తువులని చూసాక, అవేమీ అక్కర్లేదని నిర్ణయించుకుని ఆ పెట్టె మూత మూసింది.

ఆ సూట్ కేస్తో ఆమె తన స్టుడియో లోంచి బయటకి వచ్చి దానికి తాళం వేసి లిఫ్ట్ కిందకి దిగి గ్రౌండ్ ఫ్లోర్ లోని ఆఫీస్ తలుపు తెరచుకుని లోపలకి వెళ్ళింది.

కేర్ టేకర్ కి తన అపార్ట్మెంట్ తాళంచెవిని ఇచ్చి చెప్పింది.

"అందులో ఉన్న సామాను బీదలకి కాని లేదా రెడ్ క్రాస్కి డొనేట్ చేయగలరా?” "తప్పకుండా మేడమ్. మీకు ఇంకేం సహాయం చేయగలను?” అతను అడిగాడు. "నాకు రైల్వే టెర్మినల్కి టేక్సీని పిలుస్తారా? దారిలో ఈ బిల్డింగ్ ముందు ఓ ఐదు నిమిషాలు ఆగాలి. "

ఆమె అందించిన ఎడ్రస్ కాగితాన్ని చదివి చెప్పాడు.........................